Zondag 1 februari 11:00 uur – Kees Kok verzorgt de toespraak

Het bijbelboek Daniël. Daar blijven we nog even uit lezen. Op verhalen met zo’n dramatische spanning ben je niet snel uitgekeken. Over de tirannieke macht van een groot imperium – zal die eindeloos duren of komt daar ooit een einde aan? De geschiedenis laat zien hoe alle wereldrijken eens ten val gekomen zijn. In het verhaal dat we nu lezen, verschijnt een hand die een tekst schrijft op een muur. Een teken aan de wand, zogezegd.

Hier delen we elke zondag eten en drinken. Geen koninklijk banket maar matses. Een – gortdroge – daad van verzet. Omdat het uitmaakt uit wiens hand je eet. En omdat er iets te kiezen valt.

In de nachtmerrie van koning Nebukadnezar staat de reus van de totalitaire macht op lemen voeten; het is maar een kwestie van tijd voordat dat leem verkruimelt en die hele macht met zijn apparaat van meedogenloze knechting ter aarde stort en heeft afgedaan. Hebben wij vandaag iets aan die angstdroom?

Alle mensen, die klein en groter verzet plegen – met kunst, met compassie, met verantwoordelijkheid vóór vrijheid en waarheid – zij belichamen de geboorte die wij vanavond vieren. Hoe duister tijden ook kunnen zijn: nieuw begin!

Kan er iets nieuws beginnen? Niet zonder slag of stoot gaat dat. Maar ‘het geschiedde…’ Onstuitbaar. Zoals een kind geboren wordt.

Er is veel waakzaamheid en politieke analyse nodig om de verborgen tirannie in eigen stad en land, in eigen huis en onder onze eigen huid te identificeren en onschadelijk te maken.