Deze website maakt gebruik van cookies.
Om het gebruiksgemak van onze website te verbeteren maakt de website van de Ekklesia Amsterdam gebruik van Google Analytics. Google verzamelt gegevens, ook buiten de website van de Ekklesia Amsterdam. Door gebruik te blijven maken van deze website geeft u hier toestemming voor.
Ik heb het
gelezen

Prekenarchief

Zoek in het prekenarchief:
Pagina: 1 | 2 | 3 | 4 | volgende | 423 items

21 Mei 2017
Handelingen 2:41-47
Janneke Stegeman
Navolging: wie het niet met me eens is, die volge mij
Lukas vertelt het verhaal van een gemeenschap die sterk genoeg moest zijn om vervolging aan te kunnen, en zelfs groeide. Ondertussen leeft er in het Christendom altijd iets voort van die idylle als meetlat. Het heeft een hoog: hier-is-het-niet-gehalte, een hoog afbrand risico ook, want je leeft met een doel dat onhaalbaar is. Al te hooggestemde idealen kunnen bedekkend en fnuikend werken. Ik vraag me dus af: is het eigenlijk wel iets om naar te verlangen, dat type gemeenschap? Ik geloof eerder in een gemeenschap die leeft met idealen, zonder die of zichzelf te idealiseren, en zonder naar eenstemmigheid te streven. 
orde van dienst »
lees de toespraak »
14 Mei 2017
Lukas 6:13-19
Alex van Heusden
De leerlingen van Jezus
Als wij ons, hier bijeengekomen, ekklesia noemen, ‘leerlingen van Jezus’, weten wij ons geroepen, heel concreet, om mee te werken aan opvang en begeleiding van vluchtelingen - daar kun je ook je levenswerk van maken. Om misverstanden, vooroordelen en scheldpartijen te bestrijden, en zo scheidsmuren af te breken - niet ‘wij’ hier tegenover ‘zij’ daar, niet ‘wij’, christenen, dus messiaanse mensen, tegenover ‘zij’, moslims.
orde van dienst »
lees de toespraak »
07 Mei 2017
Marcus 1:1-8
Alex van Ligten
De leer van Jezus
Dus de doop als voorwaarde voor zondevergeving. Goed degelijk christendom – een dwaalleer van jewelste. Want het staat hier helemaal niet zo. Die doop is er het teken van dat je je omkeert tot, náár, de vergeving van zonden. God gaat jou je zonden niet vergeven als jij je doopbewijs (...) laat zien, maar je wordt opgeroepen je om te keren tot die vergeving van zonden waarmee God al op je staat te wachten, als de vader op zijn verloren zoon in de gelijknamige gelijkenis. 
Je moet je omkeren van de dwalingen jouws weegs en dan loop je in de goede richting, recht op het nieuwe leven af van vergeving, verlossing, liefde.
orde van dienst »
lees de toespraak »
30 Apr 2017
gedichten van Ida Gerhardt
André Roes
De poëzie van Ida Gerhardt
‘Hun liefde en hun veten/ gaan niet meer in mij om. / Er bleef alleen het teken: brandmerk en adeldom. / Als een fossiel in zwarte lei. / Zij slapen. Eeuwen diep in mij.’ Het verleden, zo zegt het gedicht, ís er, en is er ook weer niet. Met de wonden uit het verleden omgaan, is een levenskunst. Je moet ze zo ver open houden dat je ze kunt verzorgen, om ze daarna te laten dichtgaan. Wat je zeker niet moet doen is je wonden, in dwangmatig zelfbeklag, wijd openhouden en ze telkens opnieuw aan anderen laten zien. Dan gaan ze zéker niet dicht. En: er is soms iets van buiten jou nodig om je van die donkere, die zwaarte, die zwaarmoedigheid te bevrijden, een licht van buiten, van een ander, van iets anders. Je kunt je niet aan je eigen haren omhoogtrekken. 
lees de toespraak »
orde van dienst »
23 Apr 2017
Psalm 90 vrij
Huub Oosterhuis
Waarover zingen wij
Zingen tegen, tegen deze wereld, is roepen om een nieuwe aarde. Dat is de roeping van een kerkelijke gemeente, een Ekklesia. Als wij haar niet meer zingen, zal zij niet komen. Als wij haar niet meer indenken - als wij die geestelijke oefening in verbeeldingskracht en hoop niet meer volbrengen, zal zij niet komen. Zolang wij zingen is zij komende.
orde van dienst »
lees de toespraak »
16 Apr 2017
Johannes 1
Kees Kok
Pasen
Luz is Spaans voor licht. Deze Middeleeuwse Joodse legende stamt uit Spanje, uit de bloeitijd van de Joodse en de Islamitische filosofie aldaar. Maar er is een dubbele bodem in  het verhaal. Het is ook een ‘midrasj’, schriftuitleg. Luz is ook de naam van de plek waar die beroemde scène in Genesis zich afspeelt van Jakob die in zijn dromen een ladder ziet staan die reikt tot in de hemel, en waarlangs engelen afdalen en opstijgen.
orde van dienst »
lees de toespraak »
09 Apr 2017
Psalm 91 vrij
Bram Grandia
Schipholwake
Godshuizen als asiel, schuilplaats, inloophuis, aandachtscentrum (Amsterdam Catholic Worker, Jeanette Noëlhuis, Harriët Tubmanhuis, Rhimou communiteit, ASKV, Wereldhuis, zoveel plekken, stuk voor stuk ‘huizen van liefde’. Ik denk aan wat de Vluchtkerk was. Schuilen, inlopen, aandacht, woorden die tekenend zijn voor die God die voor ons een onzichtbare is en vaak een onhoorbare, maar oplicht, waar mensen voor elkaar een veilige schuilplaats zijn, een bron van aandacht.
02 Apr 2017
Micha 3:5-8; 6:6-8
Geeske Hovingh
Alternatieve feiten
[een onderbreking in de luisterversie - na anderhalve minuut, er ging een brandalarm af]
 
Er is jou verteld, mens, wat goed is. Wat vraagt JHWH anders van jou dan recht doen, solidariteit, vriendschap en nederig te gaan met jouw God?
Dat zijn prachtige woorden, de bekendste van Micha. Maar de praktijk is vaak zoveel weerbarstiger. Dat er in de wereld van politiek en macht gelogen wordt, weten we, maar ook wijzelf zijn niet onschuldig, produceren ook wel eens alternatieve feiten. Wie is er nooit in de valkuil van het vooroordeel gestapt? Hoe vaak blijkt een verhaal dat je als zoete koek slikte, veel meer nuance te kennen dan je dacht?
orde van dienst »
lees de toespraak »
26 Mar 2017
Ruth 1:1-19a
Alex van Ligten
Ruth
Het laat zich verklaren door dat prachtige woordje geer, Hebreeuws voor vreemdeling én gast. Dat gaat terug, zeggen de geleerden, op de nomadentijd van het volk. In de dagen van Abraham, Izaäk en Jacob was het ontvangen van vreemdelingen een levensnoodzakelijkheid. Iemand wegsturen van de bron waarbij jij je tenten had opgeslagen, betekende dat je hem de dood instuurde. Dus de vreemdeling is je gast.
orde van dienst »
lees de toespraak »
19 Mar 2017
Jona 1:1-4.10-16; 2:1-11
Hans Kortweg
Bevrijding uit verslaving
Want wat mij betreft is iedereen zo’n profeet die geroepen wordt om te gaan naar een punt waar hij liever niet wenst te zijn, vanuit zijn veiligheidsoverwegingen omdat hij juist op dat punt geen enkele referentie meer heeft. En juist op dat punt op niemand kan vertrouwen. Precies op dat punt wordt zijn uniciteit aangesproken. En wat is er enger dan dat je uniek bent, dat je bent zoals je bent, zonder dat je hoort bij een groep of bij een club, bij een gemeenschap. En het wonderlijke is dat wanneer je je uniciteit volgt, dat je dan opeens blijkt toegetreden te zijn tot een gemeenschap.
orde van dienst »
lees de toespraak »
deNes Strangelove