Deze website maakt gebruik van cookies.
Om het gebruiksgemak van onze website te verbeteren maakt de website van de Ekklesia Amsterdam gebruik van Google Analytics. Google verzamelt gegevens, ook buiten de website van de Ekklesia Amsterdam. Door gebruik te blijven maken van deze website geeft u hier toestemming voor.
Ik heb het
gelezen

Prekenarchief

Zoek in het prekenarchief:
Pagina: 1 | 2 | 3 | 4 | volgende | 427 items

30 Jul 2017
Psalm 11 vrij
Alex van Heusden
Midzomerdienst
Bijbels gesproken is elke mens vlees. En alle vlees is gras - gras verdort, een bloem verwelkt. We zijn ons lichaam, wij mensen - zonder lichaam zijn wij niet; hoe zou een ziel het zonder lichaam moeten stellen? Onze lichamen leven en zo komt het dat wij leven, met alles wat ons tot mensen maakt: lachen en wenen, denken en voelen, liefhebben, strelen, werken en rusten, elkaar vergeven als dat moet. Maar onze kracht, dat wat ons in leven houdt en doet ademen en in beweging zet, is ook onze zwakte. We zijn brekebenen, kwetsbaar, weerloos, nietig, vatbaar voor ziektes, aan beperkingen onderhevig - en ten slotte wacht ons de dood. Zo is het organisch geregeld. Door wie of wat? Wie het weet, mag het zeggen.
orde van dienst »
lees de toespraak »
11 Jun 2017
Psalm 112 vrij
Geeske Hovingh
Slotakkoord
Die tweeslag van donker en licht valt precies samen met wat deze Ekklesia wil zijn: aan de ene kant een plek waar we niet schromen de vinger op de zere plek te leggen, misstanden aan te kaarten en aandacht te vragen voor de misdeelden in deze wereld: vluchtelingen, armen, verslaafden, opgebrande mensen. Maar dat is onlosmakelijk verbonden met die andere kant waar bemoediging de ruimte krijgt, waar we op zoek gaan naar verhalen die laten zien dat het kan: opnieuw geboren worden, samen werken aan een rechtvaardigere wereld waarin niet het eigengewin maar de zorg voor elkaar de boventoon voert.
 
orde van dienst »
lees de toespraak »
04 Jun 2017
Johannes 14:15- 8.23.25
Kees Kok
De geest van waarheid - Pinksteren
En dan kun je eindeloos twisten over wat dan de enige ware Heilige Schrift is, maar in al die geschriften gaat het er uiteindelijk om hoe wij mensen het menselijkst met elkaar zouden kunnen leven. 
lees de toespraak »
orde van dienst »
28 Mei 2017
Matteüs 14:22-33 / Lukas 22:39-46
Kees Kok
Met ontferming bewogen. Individu, massa en gemeente
Wij kunnen onze individualiteit inbrengen in een gemeenschap en daarmee van ondeelbaar individu uitgroeien tot een mededeelzame persoonlijkheid, een rol spelen. Zo kunnen wij onze wanhoop om deze wereld, onze eenzaamheid, onze depressie overwinnen. Die gemeenschap kan je familie zijn, je vriendenkring of je gezin, je club of je gemeente. Meestal verschillende gemeenschappen tegelijk. 
orde van dienst »
lees de toespraak »
21 Mei 2017
Handelingen 2:41-47
Janneke Stegeman
Navolging: wie het niet met me eens is, die volge mij
Lukas vertelt het verhaal van een gemeenschap die sterk genoeg moest zijn om vervolging aan te kunnen, en zelfs groeide. Ondertussen leeft er in het Christendom altijd iets voort van die idylle als meetlat. Het heeft een hoog: hier-is-het-niet-gehalte, een hoog afbrand risico ook, want je leeft met een doel dat onhaalbaar is. Al te hooggestemde idealen kunnen bedekkend en fnuikend werken. Ik vraag me dus af: is het eigenlijk wel iets om naar te verlangen, dat type gemeenschap? Ik geloof eerder in een gemeenschap die leeft met idealen, zonder die of zichzelf te idealiseren, en zonder naar eenstemmigheid te streven. 
orde van dienst »
lees de toespraak »
14 Mei 2017
Lukas 6:13-19
Alex van Heusden
De leerlingen van Jezus
Als wij ons, hier bijeengekomen, ekklesia noemen, ‘leerlingen van Jezus’, weten wij ons geroepen, heel concreet, om mee te werken aan opvang en begeleiding van vluchtelingen - daar kun je ook je levenswerk van maken. Om misverstanden, vooroordelen en scheldpartijen te bestrijden, en zo scheidsmuren af te breken - niet ‘wij’ hier tegenover ‘zij’ daar, niet ‘wij’, christenen, dus messiaanse mensen, tegenover ‘zij’, moslims.
orde van dienst »
lees de toespraak »
07 Mei 2017
Marcus 1:1-8
Alex van Ligten
De leer van Jezus
Dus de doop als voorwaarde voor zondevergeving. Goed degelijk christendom – een dwaalleer van jewelste. Want het staat hier helemaal niet zo. Die doop is er het teken van dat je je omkeert tot, náár, de vergeving van zonden. God gaat jou je zonden niet vergeven als jij je doopbewijs (...) laat zien, maar je wordt opgeroepen je om te keren tot die vergeving van zonden waarmee God al op je staat te wachten, als de vader op zijn verloren zoon in de gelijknamige gelijkenis. 
Je moet je omkeren van de dwalingen jouws weegs en dan loop je in de goede richting, recht op het nieuwe leven af van vergeving, verlossing, liefde.
orde van dienst »
lees de toespraak »
30 Apr 2017
gedichten van Ida Gerhardt
André Roes
De poëzie van Ida Gerhardt
‘Hun liefde en hun veten/ gaan niet meer in mij om. / Er bleef alleen het teken: brandmerk en adeldom. / Als een fossiel in zwarte lei. / Zij slapen. Eeuwen diep in mij.’ Het verleden, zo zegt het gedicht, ís er, en is er ook weer niet. Met de wonden uit het verleden omgaan, is een levenskunst. Je moet ze zo ver open houden dat je ze kunt verzorgen, om ze daarna te laten dichtgaan. Wat je zeker niet moet doen is je wonden, in dwangmatig zelfbeklag, wijd openhouden en ze telkens opnieuw aan anderen laten zien. Dan gaan ze zéker niet dicht. En: er is soms iets van buiten jou nodig om je van die donkere, die zwaarte, die zwaarmoedigheid te bevrijden, een licht van buiten, van een ander, van iets anders. Je kunt je niet aan je eigen haren omhoogtrekken. 
lees de toespraak »
orde van dienst »
23 Apr 2017
Psalm 90 vrij
Huub Oosterhuis
Waarover zingen wij
Zingen tegen, tegen deze wereld, is roepen om een nieuwe aarde. Dat is de roeping van een kerkelijke gemeente, een Ekklesia. Als wij haar niet meer zingen, zal zij niet komen. Als wij haar niet meer indenken - als wij die geestelijke oefening in verbeeldingskracht en hoop niet meer volbrengen, zal zij niet komen. Zolang wij zingen is zij komende.
orde van dienst »
lees de toespraak »
16 Apr 2017
Johannes 1
Kees Kok
Pasen
Luz is Spaans voor licht. Deze Middeleeuwse Joodse legende stamt uit Spanje, uit de bloeitijd van de Joodse en de Islamitische filosofie aldaar. Maar er is een dubbele bodem in  het verhaal. Het is ook een ‘midrasj’, schriftuitleg. Luz is ook de naam van de plek waar die beroemde scène in Genesis zich afspeelt van Jakob die in zijn dromen een ladder ziet staan die reikt tot in de hemel, en waarlangs engelen afdalen en opstijgen.
orde van dienst »
lees de toespraak »
deNes Strangelove